بررسی ارتباط بین سواد سلامت روانی و هوش اخلاقی با همدلی بالینی در دانشجویان پزشکی

چکیده

زمینه. همدلی بالینی یکی از ارکان اساسی ارتباط درمانی مؤثر در پزشکی است و عوامل متعددی می‌توانند بر آن تأثیرگذار باشند. هدف از این مطالعه بررسی ارتباط بین سواد سلامت روانی و هوش اخلاقی با همدلی بالینی در دانشجویان پزشکی بود. روش کار: این پژوهش از نوع توصیفی-تحلیلی روی 168 دانشجوی پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تبریز در سال تحصیلی 1404 انجام شد. ابزارهای گردآوری داده شامل پرسشنامه جفرسون برای همدلی، پرسشنامه MHKQ برای سواد سلامت روانی، و پرسشنامه لنیک و کیل برای هوش اخلاقی بودند. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS و رگرسیون خطی چندگانه تحلیل شدند.

یافته ها. دانشجویان فیزیوپات (β = -10.13, P=0.008) و اکسترن (β = -6.93, P=0.02)نمرات همدلی پایین‌تری داشتند. نتایج تحلیل رگرسیون چندگانه نشان داد زنان به طور میانگین 12/1 واحد نمره بالاتری نسبت به مردان کسب کردند (P = 0.11). همچنین متأهل بودن با 49/0 واحد افزایش در نمره همدلی همراه بود (P = 0.53). نمره کلی هوش ارتباط مثبت و معناداری با نمره همدلی نشان داد؛ به طوری که با افزایش هر یک نمره در نمره کلی هوش، نمره همدلی به طور میانگین 05/0 واحد افزایش یافت (P = 0.001). این یافته نشان می‌دهد که توانایی‌های شناختی بالاتر می‌توانند با سطوح بالاتری از همدلی همراه باشند.

نتیجه گیری. یافته‌ها نشان می‌دهد که تمرکز بر آموزش ابعاد خاصی از هوش اخلاقی ممکن است منجر به ارتقای همدلی بالینی در دانشجویان پزشکی گردد. همچنین، سواد سلامت روانی به‌تنهایی نمی‌تواند شاخص دقیقی برای پیش‌بینی سطح همدلی باشد و نیاز به مداخلات چندوجهی دارد.